.....

یه کانال کوچک و پرایوت دارم که اون تایم پشت کنکور بودن خیلی با اون راحت تر از وبلاگ بودم تا مدتها فقط مریم داشتش بعدها نگین و شکیبا رو هم ادد کردم، دیشب به دنبال یه عکس قدیمی به فکرم رسید شاید اونجا باشه و بعد هی شروع کردم خوندن و دیدن و اینا.

باید بگم که اونجا علاوه بر چس ناله خاطرات سمعی بصری باحالی هم هست، واقعا اگر اونهمه حس ناامنی نمیداد بهم شاید بشه گفت تو دنیای امروز داشتن یه کانال کوچولو جای بهتری برای ثبت خاطرات باشه :( دم دسته، عکس و ویس و موزیک رو میشه راحت نگه داشت، دنبال چیزی گشتن ساده تره و صدتا جایزه ی نقدی و غیر نقدی دیگر.

احتمالا نوشته هاش رو یکم جمع و جور کنم بیارم اینجا که سر جمع باشه همش؛ اما خب واسه بقیه ش چه کنم؟